3n1i

Ben gider...

2010-01-24T18:40:00.000+02:00

Arkadaşlar ben aranızdan ayrılıyorum.. ki zaten benden başka da buraya giren çöıkan yok anladığım kadarıyla..

Size kolay gelsin birbirinize belki ben yoken bişiler yazırabilirsiniz (: gerçi zor olucak ama (:

PS: Dikkat edin kendinize.. arada ziyaretlerinizi beklerim yeni adresime..

www.miskinfisilti.blogspot.com

Bloğu sizin üstünüze alıyorum...ayarlarını siz yapıcaksınız yani artık (:

Shakira & Capo

2009-11-02T14:47:00.002+02:00

??

2009-10-26T00:28:00.002+02:00

beklemiş.. bi kuş tanesi.. gezmiş göresi olduklarını görememiş.. gözleri kamaşmış güneşten bıkmamış bakmaya illa hep ileri demiş.. anlamış ki kaçmış görünmeyenler.. küçük kuş ne bilsin .. olmayan görünmezmiş..

2009-10-21T22:48:00.002+03:00

biri vardı ve geldi, siyah saçlarına taktığı düş kırıklıklarıyla siyahlar içinden...gelirken, köşede, hayatla çarpışmıştı ve eteğindeki bütün mucizeler yerlere saçıldı.ağladı, gözyaşları damladı yerdeki mucizelerin üzerine ama daha fazla vakit kaybedemezdi ve yoluna devam etti çünkü kaybettiği şey siyah saçlının ta kendisi hatta koşması gerekiyordu zaman denilen rüzgarın ardından, umarım dizlerinde o gücü bulabilecekti... yalnız siyahlardan kaçarken unuttuğu bir şey vardı kendisi şeb-i yeldanın(en uzun gecenin) içindeydi ve bu gece hiç bitmeyecekti...

dur!..

2009-08-14T02:09:00.000+03:00

bugün yine yürüyordum . . . yürürken düşünüyordum... yine yarının hayalleriydi gezinen aklımda, ayaklarımsa bildik yolları kim bilir kaçıncı kez arşınlamakta idi. Bilindik bir yolda bilinmeyeni düşleyerek belki de arzulayarak yapılan kim bilir kaçıncı işkence idi zavallı ayaklarıma. Yorgunluğa aşına ve sessizdiler. Zaten içimdeki seslerden seslerini duyurabilir miydiler!

birden durdum aslında hala yürüyordum. ama düşüncelerim durdu, düşlemekten yorgun beklemekten bıkkındı zihnim. Bir yarın telaşında yitirilmiştim. Durunca fark ettim çokça zamandır telaş içindeydim. Durunca fark ettim eskiden aynı yolda iki kez yürümezdim. Durunca eski sözlerimi dinledim. Mesela dün söylediklerimi, mesela bugün söylediklerimi... Eskilerden bahsediyordum ahhh eski günlerde fırtınalar estirirdim diyordum. Çoktandır bir esintiye kapılmış salınıyorum. Durunca fark ettim beni götüren rüzgar değil. Beni götürmek için fırtınalar gerek oysa durunca duruveriyorum. Rüzgar yanımdan geçerken saçlarım salınıyor.

Durunca anladım hiç bir yerdeyim. Konuşurken dünde, düşünürken yarında yaşarken hiç bir yerdeyim. Dün ve yarın arasında bugünü yitirmişim. Hey gidili eski günlerin içinde yatan, deliliğimi, ansızın verilen kararları, spontane maceraları, hayatla yapılan atışmaları, günü birlik kaçamakları ... yitirilmişim. Bir deney düzeneğindeyim; bir önceki hamle hep bir sonraki için yapılan, reçetesi önceden hazırlanmış, bir süreç içinde, oda sıcaklığını ve nemi sabit tutmaya çalışıyorum ki sonuçlarda hata olmasın.

Durunca anladım büyük bir hatayım. Durunca kim olduğumu hatırladım. Hatırlayınca çok özledim başıma açtığım belaları, haylazlıklarımı, şaşkınlıklarımı, üstümü kirletmeyi, düşüp düşüp ayağa kalkmayı. Bir anda büyüdüm sandım çok korktum.

Neden durup bekliyoruz ki?

Neden bir yarın varmış gibi işleri yoluna koymaya çalışıyoruz?

Beklemek yok

Yarın yok

Gitmekte yarın yapılacaklar listesinde planlanmaya başladığından beri gitmeyi neden sevdiğimi unutmuşum. Gitmek; beklenmedik ve çokça yersiz olduğunda, gitmek düşünmeden refleks olarak gidildiğinde gitmekti. Eski bir söz gibi, hiç verilmemiş ya da tutulmamış.

Sevdiğim şeyleri neden sevdiğimi unutuşum. Sevmek bir plana dahil edildiğinden beri ve uzun vadede yarına ertelendiğinden, bugüne sevecek hiçbir şey kalmamış. Kendimi neden sevdiğim unutmuşum.

dur ve dinlen

2009-07-25T16:24:00.002+03:00

dün tez hocam beni aradı. Yarım saat telefonda nutuk çekip bana
hemen o bilgisayarı kapat ve evden çık, bir süre bana bir şey yollama,
yeter Filiz
dur artık sakin ol dedi
tam 43 gündür sabah 8 akşam 9 çalışıyorum
lütfen biri beni durdursun

KİMSE YOK MUUUUUUUUUUUUUUU?
ses verin

;)

2009-07-22T14:11:00.000+03:00

Çocuk annesine sormuş: 'Anne gelinlerin giysisi niçin beyaz renkte?' Annesi cevaplamış: 'Beyaz renk masumiyetin ve mutluluğun sembolüdür.' Çocuk tekrar sormuş: Peki o zaman damatlar niçin siyah giyiyorlar?'

!!!!!!!

2009-06-22T18:29:00.002+03:00

İnsan neden alkolik olur sanırım anlamaya başladım. yani en azından bu fikir dün gece itibari ile baya kafama yattı. "dogru" dozda alınan alkolün ardından bilinç hala açık ama mantıksız bir kıvama geldikten sonra ayıkken asla yamayacağın işler yaptıktan sonra insan mantıksız bilinciyle bile kesinlikle ayılmak istemediğine kanaat getirebiliyor. İnsanların alkolün ardına saklanıp ayıkken mesuliyetini taşıyamacağı işlere kalkışmasından bu kadar nefret eden biri olarak bu duruma düşürdüğüm kendim için tek söyleyebileceğim artık ayık kalmak istemiyoum. Ya hafızalara sıkı bir format atılmalı ya da alkolik olmak çok anlaşılır bir durum...
şimdi ne olacak !!!!!!

geldiğimde böyleydi !

2009-06-10T13:49:00.000+03:00

2009-05-30T00:08:00.002+03:00

bir tebessüm var ki
uçurumdan döndürür..
kim demiş demir atmaz gemiler diye
çapalar pas tutmuş limanımda..
bir tebessüm var ki
can olur canana
bir sen var bir de ben işte..

...

kanat çırpışıyorum..
uçamıyorum..
ben uçmayı ne zmn öğrenirim bilmiyorum..
çakılıyorum..
çırpışıyorum çırpışıyorum
cik de cik..

saçmalayasım geldi :D

ironik

2009-05-29T12:22:00.000+03:00

"üç kör fare"

sustu yürek..

2009-05-26T00:58:00.004+03:00

kulaklarımı çınlatıyor bu sessizlik..
yorucu bir çırpınış kendi karanlığımda..
sessizlikle boğuşuyorum..
neden bu kadar çok sesi çıkar ki bu suskunluğun??
o sustukça konuşur yürek..
yürek konuştukça
susar sessizlik..
bir anlaşma yapalım..
sen beni azad et bu dört duvardan
ben de seni sana bırakim
senin o tükenmez sessizliğinde
bağıra çağıra haykır dilediğin gibi..
dilediğini..

MASA DA MASAYMIŞ HA

2009-04-16T11:01:00.000+03:00

savcı Ergenokon'a Türkan Saylan'ı koydu
Fadime'yi, Ali'yi, Müslüm'ü koydu
Uğur Mumcu'ya atılan bombayı koydu
İlhan Selçuk'un Penceresi'ni koydun
Danıştayda yargıç kurşunlayanı koydu
Sonra tuttu bizim Tijen'i koydu
toprağın altına gizlenen bombaları koydu
Ümraniye'deki bombaları koydu
Delikanlılığını koydu
"baba beni okula gönder"i koydu...

Ergenokon da ergenokonmuş ha
bana mısın demedi bu kadar yüke
bir iki sallandı durdu
savcı ha babam koyuyordu

bütün bilgeliğimiz tabutlarımızda gizli

2009-03-22T13:36:00.001+02:00

şarkılar söyledik, içkiler içtik, yerli yersiz gülüp eğlendik. güzeldi tıpkı gençlik gibi. hızla geçip gitti ama güzeldi.
gençken çok şey yaşadık çok şey ögrendik. ancak yaşlandığımızda anladık neler öğrendiğimizi. gençliğimizin uçarılığı kadar bilgeydik şimdi. ve çokçalarından daha yaşlıydık, yaşamadan yaşlanmışlardan. belki erkende ölürdük ne da olsa yaşamıştık.
derdimiz değildi bilgelik, rezillik ya da vezirlik. yaşamaktı tüm derdimiz, yer yer insanca, yer yer hoyratça. yaşarken dert oluyordu yaşamak. yaşlandıkça dertler geçiyordu. geriye kalan anlamlar oluyordu. işte o vakit çok anlamlı duruyordu yaşanmışlıklar.
geriye dönüp bakınca uzun bir yol görünüyordu, çokça engebeli, patikaları es geçilmiş, yanlış sapakların hepsi denenmiş...farklı yönlere giden bir sürü ayak izi...
sonra ileri bakıyorduk, yüzümüzde hınzırca bir tebessüm. bir anda hayata atılıyorduk. yaşlı kürkümüzü çıkarıp çocukça bir hevesle, genç bir enerji ile en dik tepeye doğru koşuyorduk. bildiğimiz her şeyi unutarak, yeniden doğuyorduk. bütün bilgeliğimiz tabutlarımızda gizli.
yaşlılığın bize tüm öğrettiği bir kez daha gelsek anyı hataları yapmayacağımızdı. bilgeliğin bize tüm öğrettiği sonu belli bir hikayeye başlangıçlar yazmanın anlamsızlığı idi. bizde tüm bildiklerimizi tabutlarımızda yorgun ve bilge bedenlerimizin yanında bıraktık. başındada soğuk bir mermer, üzerinde "geldiğim son yer" yazan.

booodrum bodrum

2009-03-09T09:31:00.002+02:00

dün sabah bir hayale mi dalmıştım yoksa bir kağbustan mı uyanmıştım bilemiyorum. bildiğim tek şey dün sabahtan sonra birşeylerin bir daha eskisi gibi olmayacağı idi.
bahar kulaklarımı tırmalarcasına haykırıyordu
"gitmek sadaket, kalmaksa ihanet"

şah-mat

2009-03-05T23:20:00.002+02:00

hayatta en iyi kıvırdığım işleren biri de salağı oynamak olsa gerek.

"sürekli her şeyi bilipte bilmezden gelmek

söylenenlerin altındakiler (ya da söylenmeyenlerin) öyle aşikar ki, kör gözlerle el yordamıyla bile seçmek mümkün. Kaldıki gerçeği gizlemek için tüm ışıkları kapatmak, gerçeği onu gizleyen parlak ışıklardan mahrum bırakmaktan başka bir şey değil. Karanlıkta bir başına öyle güzel ışıldıyor ki . . . Belki de karanlık failleri gizlemek için oysa ay ışıgında öyle tatlı duruyorlar ki; Berrrak ve salak. Kafalarına kuma gömen deve kuşları gibi.

hiç bir cümleyi ögelerine ayırmadan kullanıyoruz.
Kimse cümledeki gizli özneyi bulmak istemiyor.
Oysa lafın akışında nesneler kendilerini özne sanmaya devam ediyor.
Sıkça kurulan devrik cümleler bundan olsa gerek.
Bir de yüklemde gizlenen özneye atılan zarflar var.
Özne gizli tümce edilgen olduğu için olsa gerek, zarflar açıktan atılıyor.
Yani "yersen"...
Korkarım ki yüklemle özne arasında işteş bir ilişki var!

Oyunu bozmamak için karanlığın yetmediği yerde gözlerimi yumuyorum ki hiç bir şey görmeyeyim diye. Bu saferde karanlıkta yürürken takılıp düşüyorum. Korkarım ki bir kör olarak her şeyi üzerine basarak buluyorum. Üzerine bastığım failler aşikar olmasın diye düşüp salağı oynuyorum. Bazen merak ediyorum oynadıkları oyunu karşı konulmaz bir "iyi niyetle" gizli kapaklı oynadığını sananlar da mı salağı oynuyor, yoksa . . .

Ben yine de salağı oynayacağım.Susup anlamazdan geleceğim. Oyun bozan olmak istemem.

Her ne kadar oyunda olmasam da !

Bilmek insanı güçlü kılıyor ve güç çok fazla sorumluluk istiyor.
Salağı oynamayı terçih ederim.Hatta keşke yerine kayulduğum kadar
salak olsam belki katlanmak daha kolay olurdu.
Bazen midem bu kadar "masum" yalanı ve düzeni kaldırmıyor.
İnsanlardan tiksiniyorum.

Ne yazık ki oyuncuların göremediği aslında kendi ile oynayanın karşı taraf olduğu Yani herkes kendi oyununda piyon. Peki ya ben ??? Şah ya da vezir olmadığım kesin. Belki de ben oyun tahtasıyımdır; "Siyah - Beyaz". Tüm oyunlar üzerimde oynanıyor oysa ben oyunda bile değilim. Fakat her hamle burdan bakınca çok net seçiliyor. Oysa oyuncular oyuna odaklı, tahtanın orda olduğunun farkında bile değiller. Oyun bitip de tüm taşlar devrilince işte o vakit üzerine devrildikleri tahtayı farkediyorlar ve oyuncular kendi oyunlarında bir piyon olduklarını görüyorlar.
sonrası
sonrası hükümsüz . . .

Bazen bildiklerimi haykırmak istiyorum.
En çokta insanların söylerken sustuklarını.
Bildik yüzlere tiksinti ile bakmamak için gözlerimi
sıkı sıkı yumuyorum. sürekli zihnime format atıyorum"

Nator f'nos Estelya

havada bahar kokusu var

2009-03-04T09:27:00.003+02:00

"Bahar, alıp başını gitmelerin mevsimidir. Sebepsiz yere bazen... Önünü ardını hesaplamadan... Hesapsız, kitapsız çekip gitmelerin mevsimidir bahar...

Bir bakarsınız kekik kokulu bir nisan sabahı koparıp alıverir sizi hayattan... Çiçek açmış bir kiraz ağacının hayaliyle yollara düşersiniz.

Demir alır gönlünüzün limanındaki gemiler... Açılır gidersiniz...

Aradığınız belki yüzülmemiş denizlerdir, belki keşfedilmemiş sevdalar, belki hiç yazılmamış satırlar...

Yüzmenin, sevmenin, yazmanın heyecanıyla coşarsınız.

Dünyaya sırtınızı dönüp yürürken, o yaşanmamışlıkların izini sürersiniz kuytularda... Ve çoğu zaman kendinizle karşılaşırsınız umulmadık bir köşebaşında...

Elele tutuşur yürürsünüz içindeki çocukla...

O'nu büyütmekten korkarak...

* * *

Önünde bir nisan sağanağı varsa, geriye dönüp bakası gelmez insanın...

Gel gör ki baharın kokusu dayanılmazdır. Ilık bir rüzgar ruhunuzdaki isyanı okşar. "Hadi sokağa" diye bağıran sirenler çalar içinizden... Derinliklerinizde tutuşturulmayı bekleyen alevler kı vılcımlanır. Kalbinizden havalanan güvercinlere şaşakalırsınız.

Sanki gitmek sadakattir: kalmaksa ihanet...

* * *
Sonra nisan geldi...

Sokakta direnilmesi imkansız bir çimen kokusu... içinin bir yerinde yuvadan erken ayrılmanın, sokakta hırpalanmanın korkusu...

Lakin bahara söz geçirmek ne mümkün...

Bir kez çiy düşmeye görsün kış mahmuru bedenlere...

...Coşkuları dizginleyebilene aşkolsun...

* * *

Geriye bakınca hüzünleniyorum elbet...

Çünkü geride güzel bir doğuma ortak olmanın tatlı heyecanı var. Ve paylaşılmış köşelerde benzer duyarlılıklar... Ve sımsıcak dostluklar...

Ama önümsıra yüzülmemiş denizlerden iyot kokuları çarpıyor burnuma... Yeni Yüzyıl'ın ilham verdiği baharlar çağırıyor.

Şimdi gitmek sadakattir, kalmaksa ihanet...

O yüzden bir an önce kanatları takıp, uçmakta yarar var... Yeni baharlarda, yepyeni bahar şarkıları söyleyebilmek için..."

Can Dündar

3ün1i

2009-02-14T12:39:00.000+02:00

herkes kendini tanımıştır heralde :D
run morango run

"esmeralda"

2009-02-09T21:55:00.003+02:00

Esmeralda
Frollo
Quasimodo
Phœbus
Fleur-de-Lys

Quasimodo:
Belle
C'est un mot qu'on dirait inventé pour elle
Quand elle danse et qu'elle met son corps à jour,
Tel un oiseau qui étend ses ailes pour s'envoler
Alors je sens l'enfer s'ouvrir sous mes pieds
J'ai posé mes yeux sous sa robe de gitane
A quoi me sert encore de prier Notre-Dame?
Quel est celui qui lui jettera la première pierre?
Celui-là ne mérite pas d'être sur terre
Oh Lucifer !
Oh! Laisse-moi rien qu'une fois
Glisser mes doigts dans les cheveux d'Esmeralda

Frollo:
Belle
Est-ce le diable qui s'est incarné en elle
Pour détourner mes yeux du Dieu éternel?
Qui a mis dans mon être ce désir charnel
Pour m'empêcher de regarder vers le Ciel?
Elle porte en elle le péché originel
La désirer fait-il de moi un criminel?
Celle qu'on prenait pour une fille de joie
Une fille de rien
Semble soudain porter la croix du genre humain
Oh Notre-Dame !
Oh! laisse-moi rien qu'une fois
Pousser la porte du jardin d'Esmeralda

Phoebus:
Belle
Malgré ses grands yeux noirs
Qui vous ensorcellent
La demoiselle serait-elle encore pucelle?
Quand ses mouvements me font voir
Monts et merveilles
Sous son jupon aux couleurs de l'arc-en-ciel
Ma dulcinée laissez-moi vous être infidèle
Avant de vous avoir mené jusqu'à l'autel
Quel est l'homme
Qui détournerait son regard d'elle
Sous peine d'être changé en statue de sel
Oh Fleur-de-Lys
Je ne suis pas homme de foi
J'irai cueillir la fleur d'amour d'Esmeralda

Güzellik bazen uğursuzluk getirir

meditasyon

2009-02-09T10:40:00.005+02:00

çok içimden geldi
ben böyle dünyanın a...(biiip) a...(biiip) s...(biiip) s...(biiip) gelmişinin geçmişinin a...(biiip) k...(biiip)

ağzıma s.ç..(biiip) be

(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)(biiip)...

oh be rahatladım :)

sus-sam ...

2009-02-09T10:24:00.005+02:00

Sönüklüğüne gizlenmiş hayatın pırıltısız oyuncakları var yine ellerimde… oynayıp da bıkamadığım, kendimce allayıp pulladığım… ne var ki dökülüyor alları pulları… piri diilsen işin zor. Elinde kalan pırıltısız oyuncak oluveriyor yine… artık ne ben çocuk olabiliyorum ne de o oyuncaklar beni mutlu ediyor… isli duvarlarda asılı kurşun askerlerim… hepsi bi kez de olsa kurşunlamış beni.. öldürememişler ya onun hüznü bir gözlerinde diğerinde ise benim tebessümüm…

Bişiyleri kazanmak için bişiylerden vazgeçmek gerekseydi eğer… kantar nasıl çalışır bilmem ya ölçemedim ne kıymetliler vardır ki kantara koymaya kıyılmaz… kıyılabilenlerden olmak… aranıza hoş bulduk…

one miss call

2009-01-29T09:42:00.002+02:00

the person you have called can not be exist at the moment, please live your massage or leave alone

2009-01-16T11:41:00.002+02:00

Küçük insanlardan gelen küçük şeyler . . .

Büyümek için küçük şeylere ihtiyacımız var. Ve büyüdüğümüzde küçük küçük eksilmeye tabi büyümenin sınırı varsa !

Hiç durup kalp atışlarınızı dinlediniz mi?

Telaş içinde çıkılan bir merdivenin ya da soluk soluğa yapılmış bir koşunun ardından çırpınırcasına atan kalp atışlarından bahsetmiyorum. Zaten onları istemeseniz de duyarsınız. Kalbiniz güm güm atar. Oysa genelde hiç gitmediğiniz bir yerde, neden ve niçinsiz oturmuş, normalde hiç içmeyeceğiniz, ne aromalı olduğunu bile bilmeden, sırf ismine kanıp sipariş ettiğiniz bir kahveyi “hım hiç de fena değilmiş”, deyip yudumlarken mesela. Birden kalp atışlarınızı dinlemeye başladınız mı? Onca gürültünün içinde size zaten ana diliniz de olmayan bir şeyler anlatan onca sesin arasında beklide en içten ama en cılız gelen sesi dinleyerek oturmak... Göğsünüz kıpırtısız gibi görünürken yavaş yavaş alçalıp yükselir. Siz bu sırada hiçbir sese benzemeyen o sessiz sesi dinlersiniz. İçinizde bir şeyler kusursuzca işlemektedir. Her nefeste yaşadığınızı hissedersiniz. Ve evet elinizdeki kahve gerçekten de lezzetlidir. Yaşadığınızı hissetmenin heyecanından mıdır bilinmez siz onu fark eder etmez beklide fark edilmiş olmanın utangaçlığından kalp atışlarınız birden hızlanmaya başlar. Ve evet elinizdeki kahve gerçekten de lezzetlidir. Yüzünüzde gayrı ihtiyari bir tebessüm belirir, bir anda bir çift yabancı yeşile yakalanırsınız . Yanaklarınızda hafif bir kan toplanması inat yüzünüzdeki tebessümü korursunuz zaten aksi mümkün de değildir. Sizi yakalayanın bir çift yabancı göz olması bir teselli gibi belirir ama bu yabancılık pekte uzun sürmeyecektir. Üstelik artık duyduğunuz kalp atışlarınız muhtemelen onları duyan tek kişinin siz olmadığını haykırmak ister gibi yüksek sesle haykırmaktadır.

Aklınızda tek bir soru belirir “acaba ismine kanıp aldığım kahvenin adı neydi?”. Hani belki bir gün yine içmek istersem diye. Hoş bir isimdi.

taşınıyorum biraz yardım fena olmazdı

2009-01-05T14:41:00.002+02:00

NOT:çiçeği ben taşırım ;)

2008

2008-12-31T12:35:00.003+02:00

sıkı bi giriş yapmıştın
girişin tam bir fırtına öncesi huzuru idi
sonrası tam bir karmaşa
veee hayat dersi vermek konusunda 2007yi de solladın
"herşeye rağmen çok güzeldi"teşekkür ederiz. biz sizi daha sonra arayacağız
sıradaki
:P

kar yağıyor bu gece . . .

2008-12-30T09:35:00.000+02:00

.
.
!

Kar yağıyor bu gece
Öyle beyaz ki şehir
Anlamak bir ömür sürer
Hayat niye kirlenir
.
.
!

"yaşım"

2008-12-17T10:10:00.001+02:00

gül güneşler doğsun haydi
bir şans tanı bugün kendine
yol ver ürkek sevinçlerine
bu gün iyi bir gün olmalı

sev kendini kendini koru
dargın durma dünyayla barış
koş yarına zamanla yarış
bugün iyi bir gün olmalı

yeniden başla ümitle aşkla
rüzgarlarla seviş mutlu özgür

yeniden başla ümitle aşkla
şiirle şarkıyla sevgiyle beraber yaşa

...alıntı

2008-12-15T23:10:00.002+02:00

"Ölüm, başımıza gelen en büyük felakettir.
Aslında biz öyle sanırız.
Oysa, başımıza gelen şeylerin en ağırı, ilk anda üzerine iyi ya da kötü etiketini yapıştıramadıklarımızdır. Birine aşık olmak iyidir. İyinin de ötesinde muhteşemdir. İstediğin arabayı almak iyidir. Daha iyisi ev de iyidir. Diğer tarafta ise ölüm kötüdür. Ayrılık kötüdür. Bir dostu yitirmek çok kötüdür.

Peki başa gelen olayın sonucunda kendini yitirmek nasıl bir durumdur? Eski kendine, sendeki manası silinmiş eski bir sevgili gibi yabancılaşmak hangi başlığa aittir? İyiye mi kötüye mi?

Hiçbir insan uğurladığı “eski” kendisinin arkasından kötü konuşmaz! Kucağına aldığı bembeyaz yenisine umutla bakmaması gibi bir ihtimal de söz konusu değildir. Acıyı körükleyen de işte bu ikilemdir.

Başımıza gelen bazı hadiseler, bizde büyük izler bırakır. Bunların üstesinden gelmenin tek yolu zamana sığınmaktır.

Başımıza gelen bazı hadiselerse, bizdeki büyük izleri siler. O günlerde zaman artık senin iksirin değildir. Zamanın tek yaptığı sana, gün geçtikçe o olayda silinenin izler değil, “sen” olduğunu anlatmaktır…

Bu en zorudur. Bu en ağırıdır. İnandıkların, hissettiklerin, düşündüklerin, hatırladıkların ve unuttukların… Bunları silecek kudretteki yaşanmışlıklar, gerçekte seni silmişlerdir.

İşte bu yüzden, ardından en çok ağlayacağımız ölüm, bizi biz yapan şeylerin ölümüdür.

Bir kalecinin elleri koptuğunda, kopup giden iki el değil tüm bir yaşamdır. Bir şarkıcının ses telleri işlemez hale geldiğinde, kaybedilen bir gırtlak değil tüm bir kimliktir. Yaşadığın bir olay, eski seni “sen” yapan unsurları elinden aldıysa o gün gerçekten ağır bir gündür. O gün sen ölümü yaşamışsındır. Ama aynı zamanda o gün senin doğum günündür.

Çünkü, dünyaya yeniden gelmişsindir. O gün avazın çıktığı kadar ağlamak istersin ama annenin veya babanın yanıbaşında seni pişpişlemek üzere hazır beklemediğinden adın gibi eminsindir. Ağlamak, dünyaya geldiğinde yaptığın ilk keşiftir. Hiç şaşmaz… Ağlamaya başlarsın, ihtiyacın olan anne şefkati servise hazır, yanıbaşındadır. Yıllar sonra ağlamak istediğin o anda hayatta bile olsalar onlar artık gerçek anlamda senin annen ve baban değillerdir. Çünkü, onlar sadece ve sadece bedeninden yeniden doğduğun günler için anne ve baba sıfatını taşımışlardır.

Kimliğinden yeniden doğduğun anlarda, bir bebek kadar zayıfsındır ama ondan daha önemlisi yapayalnızsındır. O gün fikrine güvendiğin dostların da yanında yoktur. Çünkü, “eski sen”i gömdüğün o gün sen, “eski sen”e ait her şeyi ve herkesi onunla birlikte gömmüşsündür.

Eski dostlarının sihri “yeni sen”de geçerli değildir artık. Yeni dostlarını bulmak için ise önce yeni kendini tanıman ve sevmen gerekecektir…
Başımıza gelen olayların en ağırı, asla nerede, ne zaman, nasıl, yaşadığımızla ilgili değildir.

O olay, KİM olduğumuzu kökünden sarsmıştır. İnandıklarımızın yanlış olduğunu ispat etmiştir bize. “En ağır” sıfatını bu yüzden dibine kadar hak etmiştir o."
burak özdemir

! . .

2008-12-07T17:51:00.003+02:00

kardeşi askere uğurlamak için günü birlik yarı içsel yarı şehirler arası bir yolculuktan sonra kollarımda sıkı sıkı sardığım kardeş bana eski bir sohbetimizi ve yıllardır içinde taşıdığı, benimse çoktandır unuttuğum bir sohbetimizi ve o meşhur lafı hatırlattı. Çok manidar bir zamanlamaydı . . .
" severler severler, kıymet bilmezler ama gidince çok ağlarlar"

yazmak

2008-11-22T18:10:00.002+02:00

yazmak
bir hikaye gibi
belkide tüm süzcükleri haykırarak susmak gibi bir şey
ben olmak
yazılı bir kaydı olan ama kulaklarda çınlamayan içinde yankısı hiç dinmeyen bir hikaye
anlatılması gerekmez yazmış olmak yeter ya da yaşamış olmak
eski bir dil gibi
kimse nasıl okunduğunu bilmiyor. en fazla bilen sözcüklerin anlamını biliyor ama yüksesle okumaya kalkınca kelimelerin sesi yok.
okumakta susmak gibi
susmaksa yaşamak gibi ama sessizce değil hoyratça
anlatılmıyorsa anlatılmadığından değil anlatılamayacak kadar çok olduğu için
anlaşılmıyorsa da tenezzül edilmediği için anlaşılmaz olduğu için değil.
ve bazı vakitler yazmıyorsam
yaşamadığım için değil

sonumuz hayrolsun

2008-11-14T18:29:00.002+02:00

ya biri beni durdurmaya çalışıyor ya da hayatı. yoksa neden bu kadar biri kovalıyormuş gibi koşuyoruz anlamıyorum. hayatın duracağı yok da benim nerde duracağım tartışılır. isteyince duramadığıma göre kendi oyunumda hükümsüzüm
hadi bakalım bindik bir alamete gidiyoz nire ?

tatlı ruyalar

2008-10-26T12:33:00.001+02:00

bir varmış bir yokmuş
diye başlar masallar
ve sonu gelmeden uykuya dalar çocuklar
tüm masalların sonu uykuda görülen bir düşle biter
mutlu veya değil
uyanınca biter
ve büyüdükçe masallar anlatmaya başlarsın
anlatırken uykuya dalarsın
sonra uyanırsın bakarsın
bir varmışsın bir yokmuşsun

"3" dediğim de

2008-10-14T10:41:00.003+03:00

hazır olunca söyle

yeniden başlıyorum.
madem yeterince uzağa gidemiyorum
madem her gittiğim yere kendimi götürüyorum
bende gitmeye en yakından başlıyorum
madem hala burdayım bende yeniden başlarım
dedikleri gibi hayat pamuk ipliğine bağlı gerçi ben bu defa kendimi bir halatın uçunda sallandıracağım
biraz adrenalin biraz ter bir kaçta yeni yüz
belki keskin kayalardan bir kaç çizik
neden olmasın

üç

bugün biraz çöplüğümüzde gezindim

2008-09-24T14:43:00.003+03:00

edebiliğinden edepsizliğine hayatımızın kuytularında gezindim
nerdeyse bir yıl olacak
bence sizde bu çöplükte biraz eşelenin bakın bakalım neler karalamışız
yada ne kadar karalanmışız ! . .

tenhada gel

2008-07-29T10:03:00.002+03:00

bence bu blogu basma işini masaya yatırmak lazım. bu durumda bi masa başında toplanmak lazım. yani diyorum ki bir araya gelmek lazım. tam 3ün 1i olduk. nerde bu millet. adresim aynı telefon numaramda. blogtan artislik yapmakla olmaz. tenhaya gel. .

din donnnn... kimse yok muuuuuuuuuuuu? ben geldiiiiiiiiimmmmm :D ihi :D

2008-07-29T01:55:00.002+03:00

ben bu blog u basarım...
admin diilim...
uzun zamandır yazı da yok...
nerde bu üçün ikisi??? :)
(çok yüssüzüm dimi :D)

(n)mmm

pişt.. kimse yokmu?

2008-07-29T01:43:00.002+03:00

beyaz bi düştüm içinde, düşlerinde...
kar taneleri... temmuz ortası...
erimemişler gördüm... güneşe inat, asi taneler...
oysa ellerine her aldığında beni, eriyorum damla damla...
parmaklarını aralama...
akar giderim...vesselam...

...

bulmaca, çözümsüz oyunlarım...
kurallarını koyamadığım karanlık kemirgenler...
iki piyon biri bana diğeri de bana, kendimle oynuyorum,
bilinmez ben mi yenerim beni yoksa ben mi yenilirim bana...
hangi ben yener beni???

bebikler :)

2008-03-29T11:33:00.001+02:00

yüksek sesle dinleyin

2008-03-28T12:36:00.002+02:00

http://www.youtube.com/watch?v=Yh3wSMM_nbE

son günlerde bu şarkıya taktım radyoda en az 3 kez çalıyolar uzun süre nerned biliyorum bu şarkıyı diye düşündükten sonra ansızın şimlekler çaktı
ara sıra kafam çalışıyo galiba :)))

ne zaman radyoda bu şarkı çalsa neşelenmeye ve daha hızlı çalışmaya başlıyorum

http://www.youtube.com/watch?v=wwImJBYxKh0

sebebini buldum
bir anda çocuk oluyorum :P

2008-03-25T23:13:00.003+02:00

2008-03-22T00:00:00.001+02:00

Tanrı'dan Cevap

2008-03-21T23:56:00.002+02:00

Ben tanrınım; seni yaratan

İçine yanan alevden bir ruhu ben koydum. Sana okyanustan eller bahşettim. Acını yaratan da benim. Sana seni armağan ediyorum bir gün bana dönmen için, seni azat ediyorum. Sana bir hayat ve bir ömür bahşettim. Seni uğurladığım gibi karşılayacağım da. Şimdi git alevin söndüğünde döneceksin.

Arzularını alevden yarattım, ruhun uzantıları onlar. Ne vakit bir şey istesen, mesela yaşamak, aklının alevden kamçıları bedenini dağlayacak. Yanacaksın. Tenin sudan, bedenine değen her kamçı ilk dokunuşunda sönecek. İsteklerin, arzuların, tutkuların… onlara her uzanışında sana bahşedilen ateş biraz daha sönecek. Tutkuyla yaşadığın her an kendini tüketip hayatından çalacak, bana biraz daha yaklaşacaksın. “Bu acılar bana çok. Ben vazgeçtim” dersen, uzun bir hayat için akmadan beklersen…acı çekmeden… benim için yanmadan… Dikkat et ruhuna acılan çatlaklardan sızan sularla için yavaş yavaş sönecek. Belki de boğularak geleceksin bana. Hiç acısız, yaşamamış olacaksın.

Yolların sonu aynı, İster feryat feryat bağırarak acılar içinde; ister iniltilerle boğularak, sonunda ben çıkacağım karşına. Ellerinde sana verdiğim hediye, ellerinde sen olacak. Bana suları çekilmiş ellerinde, yanmadan sönmüş, açılmadan solmuş bir paketle de gelebilirsin; ruhunda ki yanık izlerine rağmen, dağlanmış yaralarına rağmen, tüm acılarına rağmen, avuçların ıslak, ellerinde küllerinle de gelebilirsin. Nasıl gelirsen gel bana döneceksin. Kim bilir belki gelmeden önce bana isyan edip dövüneceksin, belki de yalvarıp yakarıp, hayattan bana sığınacaksın.

Sana geldiğimde ne bulmayı bekliyorsun. Acılarla yanmış bedenimi ellerimle söndürmeye çalışırken debeleniyor olacağım. Bir öfkelenip sana söveceğim, bir yalvarıp umutla yardım dileyeceğim. Alevden yarattığın ruhumu bir kutuya koyup okyanustan ellerime verdin. Şimdi bu sudan ellerle hediyeni söndürmeden nasıl açarım. Üstelik bu kadar acıyla yanan yaralarımı ellerimle sararken, bana bahşettiğin iki elle tüm bunları nasıl yaparım. Arzularımın alevden kamçılarını bedenimde söndürürken belki de aklımda ki tek şey “acı” olacak.

Tanrım beni neden yarattın?

Bana ne verebileceğini görmek için. Benden olan her şeye ne verebilirsin? sana bahşettiklerimin karşılığı minnet ve yalvarış olamaz. Tüm yaptıklarımın karşılığında ellerinde açılmamış bir paketle şaşkın şaşkın karşımda duruyorsan beni reddetmiş sayılırsın. Seni mutlu olasın diye yarattım. Mutluluğun kıymetini bilesin diye onu acılarla yaktım. Seni sudan elerle yarattım. Sen bana yalvararak nasıl güzellik dilersin, ben tüm güzellikleri sen de yarattım. Bana mutlu olmadan dönme.

Ama hediyene her uzanışımda acılarım artıyor, alevim körelip ömrüm kısalıyor. Hediyen her an sönecek diye korkuyorum.

Beni anlamıyorsun. Kendini amcadan da anlayamayacaksın. Sen acıyla yandıkça o kıymetleniyor. Üstelik ömrünün her kısalışında bana biraz daha yaklaşıyorsun. Neden hala isyandasın ve neden beni kötü olanı yaratmakla suçluyorsun.

Not: diğer üyelere yöneticilik hakkalrını geri ver kulum

2008-03-14T18:50:00.000+02:00

üfff çık içimden be
:(

iyi uykular

2008-03-11T09:28:00.002+02:00

dün gece düşümde
yine düşlerde
bilinmez kimdi gördüğüm zaten bir yüz görmedim düşümde
sesti fısıtlıydı sessizce telefonda fısıldadı tanıdıktı ama hafızam kimdir bulamadı
bir çok yüz kondurdum ama hiç birini o sese konduramadım
sonra uyandım
agzımda buruk bir tat yarım kalmış bir düş
düştüm yine yollara
aklımda bin bir soru
yine kimsin sen diyen
uzaklaşırken yatağımdan hatırlıyordum düşümden parçalar
üzüldüğünü hatırladım pişmandın ama anlamadığım deniz obanın orda ne işi olduğuydu.
eski bir suçlu gibi annemin eteklerinde dolanıyordu
ben telefondaki sesi anlamaya çalışıyordum
ne vakit tanıdım desem ses susuyordu
yanıldığımı gördükçe yaralanıyordu
ben de susuyordum
hatun dile geliyordu
sonra deniz giriyordu odaya deniz obayı görünce küsüyordü bana
bense hala telefonda
ne olanları kavraya biliyordum ne de telefondaki sesin fısıldadıklarına anlam verebiliyordum
aklım gene ne anlatıyor
düşlerim yine bir şeyler anlatmaya çalışır gibi
düşlerim yine gizemli
oysa tüm istediğim uyumaktı geceleri

sefasını sürmeye de beklerim

2008-03-08T01:20:00.001+02:00

ah bi eve çıksan dediler
ah bi eve çıksam dedim
...
sonun da ev bark sahibi oldum
cefasını çekmeye temizliğe gelenler sefasını sürmeye gelmediler
...
artık bi evim var ve geceleri yalnız uyuyorum!!!

geldiğimde böyleydi :)))

2008-03-05T21:55:00.001+02:00

Grub vakti

2008-03-04T23:13:00.000+02:00

Bir grub vakti yollardayım

Bekliyorum güneşin batışını

Belki bir sahildeyim

Belki de bir patikada

Çamur çökek içinde

Seni düşlüyorum

Güneşin batmasını engelleyecek

Onu kıskandıracak gülümsemenle…

Özlüyorum

O gözlerini kısarak bakışını

Küçük pırıltılar olur içlerinde

Tıpkı gecenin içindeki binlerce yıldız gibi…

Denizin dalgalarını hatırlatır

Saçının her bir kıvrımı

Dokununca hayal denizlerine dalarım

Sadece senin ve benim olduğum

Binlerce masal gelir aklıma

Sen zor durumdaki prenses

Ben ise uğurunda ölecek prensin

Bir grub vakti yollardayım

Artık biliyorum

Karanlık korkutamaz beni

Hayal de olsan

Yalnızlığımı paylaşıyorsun…

Serenatlar besteledim senin için

Gecenin karanlığında

Ay gibi parlayan yüzüne

Gün ışığı gülüşüne

Yaldızlı gözlerine

Aydınlatsınlar diye dünyamı

Grub vakti bitiminde

Giray YAŞAR

haykırsam dünyaya

2008-03-03T22:13:00.002+02:00

biliyorum ben hayatın içinde şu dünyaya gönderilmiş en büyük salaklardan biriyim... bu hiç değişmiyo... ne ben akıllanabiliyorum ne de aklım başıma gelebiliyo... kimse bana gözümden akan yaşların açıklamasını yapamaz ya da bi cevap bulamaz bunlara... ömrümün sonuna kadar nefret edicemi bilse de yine de beni bıkmadan sevebilecek birinin omzunda ağlayabilseydim KEŞKE... kendimi zincire vurulup parmaklıklar arkasına kapatılması gereken bişiymiş gibi hissediyorum, çünkü ben sevmemeliyim, çünkü aşk bana yakışmıyo... kim aç susuz beni göremeden dokunamadan aradaki çelik kapıya rağmen, o kapının dibinde benimle ölümü bekleyebilecek kadar sevebilir ki beni??? tamam gidiyorum işte... sevmedim bu gerçek dünyayı ben masallarıma dönüyorum... düşlerimde ki prensime... gerçek dünyada bi prenses olamicak kadar düşüm ben... kendi masalımda kendi prensime dönüyorum... yatağımın üstündeki kocaman köpüşüm... ii ki sen varsın... ii ki dizinde ağlarken uykuya dalabiliyorum...

...
ellerine bi erkeğin kokusu sinmiş küçük kız... yine kırgın... yine yalnız... yine ürkek...
...

masal kadın

2008-03-02T23:52:00.001+02:00

Masal Kadın

Suçlu değilsin sen

yalandın

çünkü bir aşk masalıydın

seni dinlemek güzel,

yaşanır sanmak hataydı

oysa ben büyümüştüm

Rapunzen’i bile unutmuştum

yani sanrılara küsmüştüm

Sana kanmadan önce

çık diyemedim hayatımdan

zaten hiç yoktun

yoktun da vardın

yani bir vardın bir yoktun

yani masaldın

bir Yahya Kemal şiiriydin

belki de kırılgan bir İstanbul akşamında

Beşiktaş’ın bogaz kadar tatlı bir meyhanesinden

arta kalan sarhoşluktun

belki de o sarhoşlukla görülen güneşin

suya aksiydin

yani en az İstanbul kadar güzeldin.

sana git diyemedim

çünkü hiç gelmedin

belki geldin de ben farketmedim

belki de gelince oradan

seni fark ettiğimi sandın da döndün.

Ey masal kadın

masal

kadın

sana gel diyemeyeceğim kadar masal

git diyemeyeceğim kadar kadınsın

ben gelmek istesem

sana ulaşamayacak kadar gerçeğim

ama

ama masal kadın

sen masalsın ya

yani istersen olursun bir Kız Kulesi

ve ben daha kimsecikler yokken

yani Üsküdar yokken

yani ben yokken

yani yalnız sen, Kız Kulesi

ve yalnız ben varken ortalıklarda

belki bir göz kırparsın bana

ya da ben sana bağlanmış

bir sandal olurum.

ve zaman ölür

ben var olurum

ben, sende olurum.

masal olurum.

belki de

Ey masal kadın

masal

kadın

hiç yoktun

yoktun da vardın

yani bir vardın bir yoktun

Yusuf Aras

suskunluğum göz yaşlarım

2008-03-02T23:11:00.002+02:00

bi de bakmışsın yok olmuşum... göçmen kuşlara karışmışım... kim bilir sevgili belki başka bahara ;)

sen de takıl tek kişilik göçüme... benle ben ol... beni bırakma... ben seni bıraksam dahi... beni bırakma...

...

çiğ damlaları gibi soğuğum yine bu sabah... titrek çimenlere dokunuyorum sonra toprakla öpüşüyorum güneşle yıkanıyorum sonra göğe çıkıyorum ve ertesi sabah... yine yeniden bir çiğ damlası olup düşüyorum çimenlere... senin gözlerine... kendi düşlerime...

feridun düzağaç-cumartesi

2008-03-02T22:53:00.003+02:00

incinirim...

miawwww (mmmrrrrrrrrrrrrrrrrrr)

2008-03-01T11:37:00.001+02:00

arkadaşlerim :)
canlerim :)
canımın içüüüüsüleri :)
yaw koskoca MART geldi laaaannnnnn
kediler karınalrı burnunda dolanıyo beaw
yaw biliyorum
bizden bi b.k olmaz :)

:D

sessiz fırtınam... içimdeki rüzgarım... estirdiğim zulmüm... kabusumun ta kendisi... ben...

2008-03-01T11:27:00.003+02:00

yine döndüm sana
yaşanmamasını istememe rağmen
yine yaşıyorum seni
yine seviyorum
bu defa da...
seni...
kendimi öldürmeye çalışırken
bi sana kıyamıyorum
ne vurmaya
ne de kalbini sökmeye içimden
bi kendime kıyıyorum
bi de bize...
bi sana kıyamıyorum...
kollarımdan yitip gitmene dayanamicamı biliyorum
biliyorum ki...
"her aşk bitermiş..."
unutuyorum bunu
seni severken
bitmesi beni sadece yaralar
öldürmez
öldürse
bitmesi beni üzmez...
şimdi...
kendimi durmadan yaraladığım
kanattığım
ellerimi tut
bırakma...
hayat...
bana biraz zaman ver...
zaman...
bana biraz beni ver...
benden aldığın
beni...
...
..
.

dokunmak gibi bir şey yaşamak ellerini kirletmeden olmuyor

2008-02-22T21:35:00.003+02:00

ve bitti
ve yeniden başladı
tekrar bitmek için
tekrar başlayacak
bittiğinde yeniden başlayacağım
bir gün bittiği yerde ben de biteceğim
hayatın

eskisi kadar yeni

2008-02-21T23:56:00.004+02:00

istanbul'da eski bir evdeyim
içinde hayatların eskidiği
yaşayanların eskittiği
istanbul'lu bir ev
artık senin dedikleri

bunca eskitilmişligin içinde yeni bir şeyler yaratma umudu
eskisi kadar yeni bir hayat!..
bilmem güzel olur mu?
ne vakit güzel olmadı ki yaşamak
ölmek ne mümkün

evlenmek

2008-02-17T23:33:00.002+02:00

bunca yılı yarım odada geçirdikten sonra evlenmek ilginç olacak
:)
yakında 4o4 yeni yüzüyle tekrar ve daha kapsamlı ve de geniş yataklı olarak sahnelere geri dönüyor
ama ne yazık ki daha yoğun ve de yorgun olarak
eee evli ve iş güç sahibi olup okumak adam kasıyor
en azından beni kastı bile

tık tık... kimse yok mu? :)

2008-02-17T00:40:00.002+02:00

küçük küçük kar taneleri tıpkı sen gibi... bi anda doldurdular İstanbul'u Bolu'yu... benim gibi sen oldum yavaş yavaş... 3'ün 1 tanesi... Bolu'daymış hasta olmuş... iileşmiş buraya düşmüş :)

Nator f'nos Estelya

2008-02-16T12:20:00.004+02:00

ne çok şey söylediler hiç bir şey söylemeyenler söylendiğinde söylenmeyenler işiten kulaklar ki onlar aslında sağırdılar duyduklarını sandılar duyulduğunu sanan söylenmeyenler dile geldiler söylenildiğinde söylenmeyenler söyleyenler anladı ki sönümlenen sözler başkaydı anlamlar yarım ve yanlıştı anlamak isteyen olmayınca anlatılamayanlar yanlışlıkla anlaşılanlardan ya da yanlış anlaşılmalardan öteye gidemedi zaten öteye gitmesi gereken hiç bir şey gitmeyi beceremedi oysa kalmak zaten mümkün değildi demişlerdi bir şey demeyenler ve gitmemişlerdi kalamadıkları gibi şimdi bilmek bir suç en az bilmemezden gelmek kadar tıpkı öğrenmenin suç olduğu gibi bir oyundu sessizlik şimdilerde kirletilmişlik adı sessizlik bilmek suç öğrenmek suç ama affı olmayan bilmezden gelmek affı olmayan af istemeyen peki ya istenmeyen ne ben bir şey sormadım hiç bir yanıt duymadım duydum da anlamadım mı bu kirletilmiş sessizlikte artık oyun bitti hiç bir şey olmamış değil ki olmamış gibi olsun
peki ne olmuş
bence biraz ayıp olmuş

hayat bungee jumping gibi

2008-02-10T23:34:00.000+02:00

on gün önce yeni mezun yüksek lisansa başlamış
iş görüşmelerine çağrılan, kendince hayatın üst katmanlarında takılan umut dolu ve de mutlu bir gençtim.
tam da hayatımı bir düzene oturtuyorumderken, fırtınasız yaşarken...
şu an yersiz yurtsuz işsizim. üstelik ödev yapmamlazım.
yani sıçradım
çakıldım
şimdi tekrar sıçramayı bekliyorum

ne kaldı ki???

2008-02-07T23:20:00.000+02:00

özgür bırakıyorum ruhlarımı

nerde kim tarafından öldürüldüklerinden habersizler

kiminin elleri koparılmış

kiminin boğazı kesilmiş

kimininse kalbi sökülmüş

ama önce işkence görmüşler

inançları alınmış her birinin

sonra

gözleri önünde yakılmış

tüm sevdiklerinin hayalleri

yetmemiş

ölü bedenleri arabaların arkasında sürünmüş

hiç bi zaman gömülmemişler

cesetleri nerde bilinmiyor hala

belki bi hayvanın midesinde

kim bilir

belki de

sadist katilinin evinde

her parçası ayrı bir tarafa atılmış

kurumuş, kokmuş

ruhlarım...

boyunlarını eğmişler

birbirlerinin yüzlerinde gördükleri tebessüm yok olmuş

yüzlerine bakamıyorlar

ellerinde küçük bir ayna

...

-neniz var?

-kurtar...

-kimi?

-onu...

-o kim?

-aynadaki... baksana ona...

...

ruhlarım...

ruhum...

...

ben demiştim

2008-02-07T09:58:00.000+02:00

bir korkaktan yaşamasını bekleyemezsin
hayat cesaret ister
bir kaçağın durmasını bekleyemzsin
durmak cesaret ister
korkak bir kaçaktan durup seninle konuşmasını isteyemezsin
bu yürek ister

2008-02-05T18:18:00.001+02:00

kovuldum...

Kamuya açık (:

2008-02-04T17:03:00.000+02:00

Filiz: Kamuya açıkmışım haberim yokmuş :)
Betül: Abi ciddi edebiyatınızın konuşmasını istiyorum burda q:
Serpil: Uyudum ben :D
Garson abi: Her köz koyduğumda üzülüyordum ben de..

Bizim için üzülmüş...nargilemiz bitmiş..ama biz hala içiyormuşuz....biz hala bitmiş şeylerden, küllerden birşeyler yaratmaya çabalıyormuşuz...
Hayatlarımız....(Noivinha)

Sessizlik...ısrarla....

PS: Kızıyorum ama! (Bötül) /:

saçlarıma sinmiş hayatın kokusu (nargiledir o çocuğum yıkayınca geçer...Filiz) :)
ucundan tutmuşum rüzgarın savurduğu yaprağı,
ama bilememişim yaprak çoktan kurumuş...(maina)
oysa ki yeşildi hani...gözlerin...(emine)
yine geldim kimbilir ne zaman giderim...
bir çift göze birkaç sorum var...
sorup giderim...(Filiz)
veririm eline birkaç pırıltı giderken, koyarsın ceplerine..
hani benden, hani geçmeyen-çelme taktıklarımızdan...
durup eşyayı dinlemekten iyidir yola çıkmak..
kulağımda birkaç melodi...fısıltılar...
sesinin rüzgarda çınlayan tınısı...
ya da yanımdayken aramızdaki uçurumun sessiz çığlıkları..

filiz geldiğinde böyleymiş (:

maina da uyumuş zaten...

emine de kaybolmuş...

arama ekipleri yoldaymış...

geç kalmış ölüler gibiymiş 3n1i
geç kalmış ölümlerin soğuk toprakları gibi...

içimiz ıssızmış...
artık söyleyecek sözümüz dahi kalmamış....

ben yoldaydım siz yol alırken, uzaktaydım...uzaklarda...bir köy var demişlerdi, oraya varmaktaydım...
uzarken yollar, gözlerim bulutlarda, akıp gidiyordu öfkem de otobanlara...kendimi bulduğumda eve dönüş yolunda öfkem yoktu yanımda..

herkes gider....
zaman kalır..
sonra zaman gider..
betül kalır..
içindeki emine..mezarının yolunu kaybetmiş..
içindeki mezarlar...bir çift yeşil gözle eşelenmiş...

herkes gider..
zaman gelir..
zaman..
seni de alıp gidecektir...
bilinir..
bilinp, susulur..

sessizlik..
biraz da..
neyse..
gidin hadi..
yolcu edeyim ben sizi......

ben geldim

2008-02-04T16:57:00.000+02:00

gittim
gezdim
yine geri geldim

tamam tamam biliyorum çok kötü :D (okuyun kaldırıcam :) )

2008-02-03T01:46:00.000+02:00

kayıp kalpler
düşmüşler sokaklara
her biri ayrı bir yolda
kaybolmuşlar...
başka kalplerle çarpışmışlar
yara almışlar
gazi olmuşlar
yola devam demişler
bekleyememişler
dinlenememişler
gitmişler...
yolun sonu yokmuş
bilememişler...
acıkmışlar
morango yemişler...
yollarda macaquinha(lar)
maina(lar)
klavuz olmuş onlara...
varmış yolun sonu
ama bi kalp daha lazımmış
ellerindeki haritanın mührünü açmak için
sonra...
sonra her biri noivinha olucakmış...

:)

ilahi ben :D

2008-01-29T14:59:00.000+02:00

mavi gözlü bir çocuktum. gözlerime denizi doldurmuştum. karanlıkta yakamozu vuruyordum, gün batımlarında kızıla çalıyordum. olur olmaz vakitlerde taşıyordum. yüzümü gözümü maviye boyuyordum. en çok ta çocuk oluyordum. bir olurunu bulunca oluyor, durduk yere kendimde kayboluyordum. uyanınca papatya uyuken gece oluyordum. çocukta olsam, kayıpta olsam, eksiliyodu mavisi gözlerimin. beyaz bir yelkenliydi tüm istediğim. bir gece kızıldan yakamoza dönerken çalıntı maviliğim...
gerisini anlatmayacağım hikayenin

kayıp kalp

2008-01-29T03:06:00.000+02:00

karanlık...
küçük ateş böceklerinin ışıltısında
yol yok,
iz yok...
kayboldum...
bulunmam uzun süre
beni ben kaybetmişken
kim ola ki beni bulsun...

yokluğumda bir sürü şey olup biterken
ne geri bakasım var
ne de önümü göresim...
karanlığımda...
öylece dizlerime kapanmış
saklanıyorum...
bulundum???
kimbilir...
ama ne bilir
bulduğu ya bir de gölgemden başkası değilse???

yokum...
var olamıyorum
olaylar olup biterken
öylece bakakalıyorum
olan bitene...
şuursuzca...
kendimden bi haber...

nerdeyim yine bilmiyorum
bir bilinmezlik daha çekti beni içine
yol var,
ama ne gidesim var
ne de durasım...
yine bir muamma
dönesim...

yalnız

2008-01-26T21:17:00.000+02:00

hani olur ya bi an boğar seni şehrin canlıları, fısıltısı, loş ışıkları bile... çekilmez bir ıssızlıkta çırpınırsın ki en acısıdır hani kalabalıkta yalnız kalmak hele ki kalabalıkta onsuz olmak... gidemezsin ama... gitsen de bulur seni acın, yalnızlığın... sen kendini kandırırken mutluluk oyunlarınla beynindeki fısıtı hiç dinmez acıların gibi... bir geveze çocuk edasıyla dolanır peşinde "kimse yok kiiiii..." bir an can havliyle sıçratır seni uykundan, kabuslarında bile yalnızsındır... bir kağıda yazarsın haykırışını şişeye atarsın belki bigün biri görür de bulur seni tek palmiyeli bi kaç otlu o minik adanda... bi kuş gelir yanı başına gagasında bir not "seni duydum, nerdesin?" kağıdın tükenmiştir... beklersin ki bi daha gelsin o kuş peşisıra küçük bi sandalla... geceler senin kabusun olur... mucizeler beklersin hani bi sandal, rotası bir güvercin olan... rotan... deniz, gök... gözünün gördüğü ne varsa ki ucu bucağı yoktur bu kabusun... beklersin belki bi gün bi gelen olur... belki o güvercin bi gün döner bi gün bulur seni... bi gün alır götürür seni düşlerine... hani şehrin kalabalığı hani tek palmiyeli ada... hani o...

Yanlış zamanlar

2008-01-26T13:56:00.000+02:00

Bir zamanlar, bir varmış bir yokmuş insanlar…

Günün birinde, her gün yine kendiyle
zaman akıp gittiğinde, bu şehir tekrar dirilecek içinde. Içinde yaşamana izin verecek. Sende bulduğu hayatı sana sunarak.

Zamansızca kentleşmişken, insanlar büyük göçlerle içini işgal etmişken…

Bir gece şehre, içine, sular yürüyecek. Bir vakit zamanın geçtiği kaldırımlarda sular birikecek. Kalbi sular altında kalacak şehrin. Sular seni ikiye ayıracak. Hep diğer yarısına hasret iki parça olacak şehrin. Kendini uzaktan seyretmeye mahkum.

Işte sırf bu yüzden insanlar üstüne gelecek. Bu güzelliği seyretmeye. Onlar iki yakası arasında hayranlıkla gezinirken bir tek sen anlayacaksın
içinde yaşayan şehrin güzelliğini vuslatsızlıktan aldığını.
Sular altında kalan bir avuç toprak olacak şehri kendine bağlayan, seni şehre bağlayan. Eski bir anı gibi, derin köklerin gibi, sen gibi, kimse gelmeden önce olduğı gibi, karşıdan kendini seyreder gibi, bir zamanların , masalların şehri gibi, sen gibi, hiç olmamış gibi…

marinada

2008-01-22T22:27:00.002+02:00

marinada

2008-01-22T21:57:00.000+02:00

...önüm arkam sağım solum... AŞK...

2008-01-21T00:50:00.000+02:00

minik nota kırıntıları
kırılgan melodiler
nazlı sol anahtarı
pırıltılı sesler

karanlıkta parlayan
bir çift yeşil göz
ruhumu okşayan bir fısıltı
ve dudaktan kalbe dökülen bir çift kelime
"seni seviyorum"

anlamakta zorlansa da yüreğim umursamaz asi ruhum anlamsızlıklardan bile bi anlam çıkar düşüncesinde... bir... iki... üç...

(noluyo? ben nerdeyim? sen kimsin? ne ki şimdi bu? nerden çıktı? nasıl yaaaaa?)

yürek sevgiye susamış sevgi sel olmuş önünde akarken bir yudum içmek yetmez... girmeli yüzmeli o sularda... sevgiyle yıkanmalı tüm bedenim... o suda yeniden doğmalı...

kim bilir belki de başka bir melodide başka bir yağmurda başka bir rüzgardadır aşk... ama mutlaka vardır... bi yerlerde yaşanmayı bekleyen...

anlasanaaaaaaaaa... :)

küllüm yalan...

2008-01-21T00:47:00.000+02:00

3n1i tabiki burda
sınav cebelleşmeleri bitmiş bulunmakta
kim demiş 2 baş kaldınız die
kabul etmiyorum
:)

bundan sonra düzenli yoklama alıcam

2008-01-17T17:27:00.000+02:00

bu 3 ün 1i ne oldu
iki başlı kaldık
anlaşılan tekrar sahnelere geri dönüp ağırlığımı koymam gerekiyor
pztsi sabah 9.30dan itibaren üzerinize ağırlığımı bırakıyorum

bu arada hafta sonuna maketçi arıyorum sözünüz hala geçerli mi???????????

bu kızı yeniden büyütmelisin

2008-01-14T09:49:00.000+02:00

Ne yapsam olmuyor gözüm
Terketmiyor bizi hüzün
Bir macera yaşamak dediğin
Küçük zamanlar harmanı
Sevindiğin, üzüldüğün
Hatırlamaktan ibaret
Hatıralar nihayet
Tesellisi çok zor sözün

Ne gemiler yaktım; ne gemiler yaktım
O kadar yandıki
Canım sonunda, karşıdan baktım
Ne göreyim, kendime yıldızlardan daha uzaktım

Bu kızı yeniden büyütmeliyim
Kor ateşlerde yürütmeliyim
Değirmenlerde öğütmeliyim
Farkındayım, farkındayım

Kendini seçemiyorsun
Bırakıp kaçamıyorsun
Yazmadığın bir hikayede
Uzun yada kısa vadede
Az biraz keşfediyorsun
Öteki olabilmeyi, yerine koyabilmeyi
Geride durabilmeyi öğreniyorsun

umarım biriniz bi baltaya sap olmamıştır

2008-01-09T01:23:00.000+02:00

Balta girmemiş ormanlardan birine bir adam gelmiş. Onu gören iki ağaç hüngür hüngür ağlamaya başlayınca uzaklardan bir başka ağaç neden ağlıyorsunuz diye sormuş.
Ağlayan ağaç: “Artık sonumuz geldi.” Demiş. “İnsan denen canlı ormanımızda ve hepimizi kesecek.”

Uzaktaki ağaç: “Korkma” demiş. “Nasıl olsa o bir yabancı. Bizi yeterince tanımıyor bile. Eğer içimizden birisinin ihaneti olmazsa bize hiçbir şey yapamaz.”

Ağlayan Ağaç: “Evet” demiş. “Bunları bende biliyorum. Ancak birisinin ihanetine uğradık bile. Çünkü adamın elindeki baltanın sapı ne yazık ki bizden.”

nerden esti bilmem bugün çocuk masalları okuyordum. onlardan biri

bi referansınızı alabilebilir miyim !

2008-01-07T19:37:00.000+02:00

yüksek lisans başvurusu için hocalardan referans alıyodum...

dedim bi de sizden alayım :)

boşlukları doldurmanızı bekliyorum
Referans veren kişi tarafından doldurulması gereken kısım

1- Öğrenciyi ne amaçla (ders, danışman, v.b.) ve ne kadar süredir tanıyorsunuz?

2- Öğrencinin lisans başarısını diğer arkadaşlarıyla karşılaştırdığınızda hangi sınıfa koyarsınız? (Örneğin %10’un üstü, orta, %25’ten düşük)

3- Liderlik, yaratıcılık ve çalışma gayreti hangi seviyededir?

4- Teorik konuları kavrama becerisi nedir?

5- Öğrencinin araştırma yapma ve yeni bilgiler elde etme istek ve yeteneği nedir?

6- Teknik yazılar yazma ve sunma becerisi var mı?

7- Öğrencinin gerek karakter gerekse akademik yönden en başarılı olduğunu düşündüğünüz özellikleri nelerdir?

8- Öğrencinin lisansüstü eğitiminde başarılı olacağına inanıyormusunuz, neden?

9- Öğrenciyi daha iyi tanıtacağını düşündüğünüz diğer özellikler de varsa mutlaka belirtiniz. (Yer kalmadığı takdirde boş başka bir sayfa kullanabilirsiniz.)

10- Öğrencinin İTÜ'de lisansüstü eğitim yapmasını,

Kesinlikle Öneririm.

Öneririm.

Önermem.

Kesinlikle Önermem.

kendime yeni bir ben lazım

2007-12-31T16:53:00.001+02:00

2008

2007-12-31T00:22:00.000+02:00

kimler geldi kimler geçti
neler değişti

bugün abim bana fındıklı çikolata alıp geldiğinde farkettim ki
artık fındıklı çikolatayı değil fıstıklı çıkalatayı daha çok seviyorum
oysa fındıklı çikolata benim hakkımdaki değişmez klişelerdendi
2007 nin en önemli olayı sanırım bu
belki bi kaç şey daha vardır ama şimdi hatırlayamadım :P
:)

kaldırım köşesinde bir mahsun 3n1i

2007-12-30T14:12:00.000+02:00

sessiz haykırışlar, bilirler ki duyanı olmaz ama haykırırlar bitiremezler içlerindeki yangını ne göz yaşı olur akar gider ne de çiçek açtırır kalır her daim olması gerektiği tek yuvasında... küllenmez de... sanırlar ki bi an uçuşan kül olacak ama nerden bilsinler ki ne o külleri uçurabilecek bi yel olacak o yürekte ne de gömecek bi avuç toprak... olmayacak... çünkü o küllerden bi masal çıkacak... :)

ehe :)

2007-12-26T00:22:00.000+02:00

ağlamış camlarda bi buğu benden hohlanmış
hanimiş bunun kalbi?
bir de ok lazım gelir buna
bi tarafında benden bi "S"
diğer tarafında "?"
...
...
yedin mi?! :)

Abidin Dino

2007-12-25T15:30:00.001+02:00

mutluluğun resimi

Sen mutluluðun resmini yapabilir misin Abidin?
işin kolayına kaçmadan ama
gül yanaklı bebesini emziren melek yüzlü anneciğin resmini değil
ne de ak örtüde elmaların
ne de akvaryumda su kabarcıklarının arasında dolaşan kırmızı balığınkini
Sen mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin?
1961 yazı ortalarındaki Küba'nın resmini yapabilir misin?
Çok şükür çok şükür bugünü de gördüm
ölsem gam yemem gayrının resmini yapabilir misin üstad?

hayat güzeldir

2007-12-23T22:06:00.000+02:00

her şey güzel olacak

huzurlu bayramlar

2007-12-20T12:22:00.000+02:00

üç kör fare

2007-12-19T14:37:00.000+02:00